Doel van het spel

Er is een vreselijke misdaad gepleegd! Sherlock Holmes, die bezig is met een andere zaak, laat jou dit mysterie oplossen en de omstandigheden van de tragedie te onthullen.

Elimineer de voor de hand liggende aanwijzingen en de waarheid zal aan het licht komen! De eerste speler die de locatie en tijd van de misdaad, de lengte van de dader, de kleur van de ogen en zijn of haar kenmerkende accessoire aankondigt, lost de zaak op en wint de ronde. Win twee rondes en je wint het spel!

Voorbereiding

Plaats een timer van 15 seconden in het midden van de tafel (een smartphone, een eierwekker of gewoon een aftelling die door alle spelers luidop).

Plaats de aankondigingsteller voor alle spelers.

Schud de aanwijzingskaarten en kies willekeurig een kaart uit elke categorie en leg ze in het midden van de tafel zonder ze te onthullen. Deze kaarten geven de dader en de omstandigheden van de misdaad aan.

Schud de rest van de kaarten en deel alle resterende kaarten zo gelijk mogelijk uit aan de spelers. Het is mogelijk dat sommige spelers meer kaarten hebben dan anderen.

Een spel ronde

Start de timer (ingesteld op 15 seconden en start automatisch opnieuw indien mogelijk) om de ronde te beginnen. Elke speler bekijkt vervolgens zijn kaarten en onderzoekt ze zorgvuldig, in een poging ze te onthouden.

Wanneer de tijd om is, geeft elke speler zijn kaarten door aan zijn buurman aan zijn linkerzijde. De tijd die is ingesteld op 15 seconden start opnieuw en spelers kunnen onmiddellijk naar de kaarten kijken die ze zojuist van de speler aan zijn rechterzijde hebben gekregen.

Op elk moment kan een speler de aankondigingstoken oppakken. Deze actie pauzeert de timer en alle spelers leggen hun kaarten met de afbeelding naar beneden. Deze speler kondigt vervolgens aan wat hij denkt dat de 5 aanwijzingen zijn die de dader en de omstandigheden van de misdaad onthullen. Ze kijken vervolgens in het geheim naar de kaarten die aan het begin van het spel opzij zijn gelegd om te zien of ze gelijk hebben of niet.

Als ze gelijk hebben, wint de speler onmiddellijk een case counter. Als ze er al een hadden, draaien ze deze om en winnen ze het spel. Anders begint een nieuwe ronde.

Als ze het fout hebben, verliezen ze 1 case counter als ze er al een hadden en worden ze uitgeschakeld in de ronde die verdergaat waar hij gebleven was (de timer wordt opnieuw gestart en elke speler pakt de kaarten uit zijn hand weer op). Deze speler blijft zijn kaarten doorgeven. Hij mag ze bekijken als hij wil, maar mag niets aankondigen of informatie geven aan de andere spelers. Als er aan het einde van een onjuiste aankondiging nog maar één speler over is, wint deze speler de ronde.

Doctor Watson Variant

Ontdek deze variant in de spelregels van het spel, maar het komt erop neer dat wanneer een speler de aankondigingstoken opneemt. Dan gaan de andere spelers stemmen of ze denken dat de gok juist of fout zal zijn.

Een leuke variant die het spel wat meer dynamiek geeft.

Doel van het spel

Probeer als eerste te zien welke vorm of kleur het meest voorkomt enzo als eerste al je dobbelstenen weg te spelen!

Voorbereiding

Plaats de zandloper in het midden van de tafel en verdeel de dobbelstenen gelijkmatig tussen alle spelers.

Speel en pas je aan

Om een ronde te beginnen, rollen alle spelers gelijktijdig hun dobbelstenen in het midden van de tafel. Hierna proberen de spelers de eerste te zijn om de vorm of de kleur te vinden die het meest voorkomt. De eerste speler die een vorm of een kleur roept, moet de zandloper omdraaien. Nu hebben alle andere spelers 10 seconden om een vorm of kleur te vinden die vaker voorkomt.

Als de 10 seconden voorbij zijn, controleren alle spelers samen wie juist was. In geval van dezelfde winnende hoeveelheid, wint de speler die als eerste het winnende antwoord gaf, de ronde. Hierna neem je het aantal dobbelstenen terug dat je net gerold hebt. Het maakt niet uit de welke. De winnaar van de ronde mag nu één van zijn dobbelstenen uit het spel verwijderen en een nieuwe ronde kan beginnen. Enzovoort… tot een speler al zijn dobbelstenen weg kan spelen.

Takamachi!

Het zou kunnen dat je tijdens een ronde 2 identieke vormen in dezelfde kleur opmerkt. In dit geval wint de eerste speler die dan “TAKAMACHI” roept, onmiddellijk de ronde. Dit kan om het even welke speler zijn, dus ook een speler die eerder in de ronde reeds een kleur of vorm heeft geroepen.

Speleinde – De winnaar!

De eerste speler die geen dobbelstenen meer heeft, wint het spel!

Doel van het spel

Probeer 4 knikkers van jouw kleur in een horizontale, verticale of diagonale lijn op het bewegende spelbord te krijgen.

Voorbereiding

• Het spel begint met een leeg spelbord
• Til de Orbito-knop in het midden van het spelbord op en draai hem een kwartslag om hem vast te klemmen.
• Elke speler kiest een kleur en neemt de 8 knikkers in zijn gekozen kleur.
• De spelers spreken af wie er begint.

Speel en pas je aan

Elke speler legt om de beurt één van zijn knikkers op het spelbord. Elke beurt bestaat uit 3 stappen:

Stap 1: Verplaats één van de knikkers van je tegenstander naar een aanliggend, vrij veld.

• Deze stap is niet mogelijk tijdens de eerste beurt van het spel (omdat er nog geen knikker van je tegenstander ligt) of wanneer alle aanliggende velden van die knikker bezet zijn.
• Deze stap is optioneel. Je mag dus beslissen om geen knikker van je tegenstander te verplaatsen.
• Deze knikker mag alleen naar een aanliggend veld verplaatst worden en alleen in horizontale of verticale richting, dus niet diagonaal.

Stap 2: Leg één van je eigen knikkers in om het even welk vrij veld op het bord.

Nadat je een knikker hebt gelegd, mag je je eigen knikkers niet meer verplaatsen. Alleen je tegenstander mag dat! (Zie stap 1)

Stap 3: Om je beurt te beëindigen, moet je de Orbito-knop indrukken.

Hierdoor zullen ALLE knikkers 1 veld verschuiven op het spelbord!

Slechts na het indrukken van de Orbito-knop kan een geldige reeks van 4 dezelfde knikkers gevormd worden. Dus nooit tijdens de beurt van een speler!

OPMERKING: Zowel de binnenste als de buitenste ‘orbit’ draaien in tegenwijzerzin.

Einde van het spel

Het spel kan op de volgende manieren eindigen:

• Op om het even welk moment na het indrukken van de Orbito-knop, wordt een reeks van 4 knikkers met dezelfde kleur gevormd (Zie “De winnaar”).
• Geen enkele speler heeft een reeks van 4 nadat de laatste knikker op het bord geplaatst werd en de Orbit-knop werd ingedrukt. In dit geval moet de Orbit-knop nog 5 keer ingedrukt worden. De eerste speler die een reeks van 4 krijgt, wint het spel. Als er geen reeks is na 5 keer drukken, is het een gelijkspel!

OPMERKING: Als beide spelers, na het indrukken van de Orbito-knop, gelijktijdig een reeks van 4 krijgen, dan is het ook een gelijkspel.

De Winnaar!

De winaar is de eerste speler die een horizontale, verticale of diagonale reeks heeft van 4 knikkers in zijn kleur!

OPMERKING: Het is mogelijk dat een speler, na het indrukken van de Orbito-knop, een reeks van 4 maakt in de kleur van zijn tegenstander en zo zijn tegenstander doet winnen!

Wat is de ellende index? Het is het ranking systeem dat van 0 tot 100 loopt, dat door specialisten is vastgesteld. Sommige situaties zijn redelijk mild (zoals het laten vallen van je warme stroopwafel) en andere zijn nogal problematisch (zoals het vinden van een dode hoer in je bed).

Stel je voor dat je de volgende kaart krijgt: “Per ongeluk je ouders sekstape kijken”

Waar zou je het plaatsen in jouw lijdensweg? A, B, C of D?

• Je hoeft niet het exacte nummer van de ellende index te raden om te winnen. Wat je moet doen is raden tussen welke kaarten het getal ligt.
• Als je goed hebt gegokt, mag je de kaart toevoegen aan je lijdensweg.
• Als je verkeerd hebt gegokt, mag de persoon links van jou raden waar deze kaart past in zijn/haar eigen lijdensweg. Als diegene het fout heeft, mag de volgende speler gokken, etc.
• Als iedereen aan tafel heeft mogen gokken en niemand het goed heeft geraden, mag de voorlezer de kaart houden en deze toevoegen aan zijn/haar lijdensweg. 

Als de kaart is gewonnen, mag de speler links van de voorlezer een nieuwe kaart pakken en deze voorlezen aan de speler links van hem/haar, enzovoorts.

Hoe meer kaarten je toevoegt aan je lijdensweg, hoe kleiner de intervallen tussen de kaarten worden en hoe moeilijker het wordt om de volgende kaarten goed in te schatten. Blijf gefocust op de antwoorden van je tegenstanders. Hun fouten zijn hints voor jou.

Einde van het spel

Het spel eindigt wanneer een speler 10 kaarten heeft. Diegene is de winnaar.

Hint

Om een goede voorstelling te krijgen van de schijtsituatie, is het belangrijk dat de voorlezer de illustratie op de kaart toont (terwijl het getal bedekt wordt)

Voorbereiding

Leg de stadskaart open op een plek die bereikbaar is voor alle spelers. Je kunt het beste de kaart op een grote tafel leggen, maar je kunt de stadskaart ook aan de muur hangen of jullie kunnen op de grond spelen.

• Zorg ervoor dat alle spelers de stadskaart goed kunnen zien. Zorg ervoor dat iedereen rond de kaart kan lopen en de kaart vanuit alle hoeken kan bekijken.
• Zorg ervoor dat je goed licht hebt. Daglicht of goed kunstlicht is zeer belangrijk. In dit spel draait het vaak om het opmerken van kleine details die moeilijker te zien zijn bij slecht licht.
• De stadskaart moet altijd volledig zichtbaar zijn. Plaats geen andere dingen op de stadskaart en bewaar de onderzoekskaarten naast de stadskaart. Door iets op de stadskaart te plaatsen kun je belangrijke details van een misdaad missen.
• Belangrijk: Je hebt voldoende licht nodig. Wanneer het lijkt dat de details op de kaart te klein zijn of de personages te veel op elkaar lijken, dan kan dit vaak worden opgelost door meer of beter licht.

Daar gaan we!

Om kennis te maken met MicroMacro, raden we je aan om te starten met het introductiespel: De hoge hoed. Je kunt met het oplossen van de misdaad beginnen terwijl je de rest van de spelregels leest.

• Benoem 1 speler tot hoofdonderzoeker. De hoofdonderzoeker leidt het onderzoek en leest alle onderzoekskaarten voor.
• Neem alle kaarten van De Hoge Hoed uit de envelop. Leg de kaarten in een trekstapel naast de stadskaart neer.
• De bovenste kaart van een misdaad is altijd de startkaart van het onderzoek. op de startkaart vind je een overzicht van de misdaad en een afbeelding van het hoofdpersonage. De hoofdonderzoeker draait de startkaart om en leest de tekst op de kaart hardop voor.

Lees de teksten luid en duidelijk voor aan alle spelers. Laat de afbeeldingen ook altijd aan alle spelers zien. Op de kaarten en in de tekst vind je belangrijke informatie.

• Op de voorkant van de tweede kaart staat jullie eerste opdracht. Alle opdrachten hebben een zwarte achtergrond. De hoofdonderzoeker leest deze kaart voor zonder de kaart om te draaien.
• De oplossing voor de opdracht is altijd een specifieke plek op de stadskaart. Ga op zoek naar de plek die gezocht wordt. Als jullie denken dat jullie de juiste oplossing hebben gevonden, draait de hoofdonderzoeker de kaart om en controleert of de coördinaten van de plek overeenkomen met jullie antwoord.

Het is niet de bedoeling om te gaan gokken. Ga serieus op zoek en wees zeker over jullie oplossing van de opdracht.

• Als het antwoord juist is, leest de hoofdonderzoeker de tekst op de achterkant van de kaart voor en laat de afbeelding op de achterkant van de kaart aan alle spelers zien.
• Als het antwoord fout is, legt de hoofdonderzoeker de kaart terug op de stapel zonder de tekst op de achterkant van de kaart te lezen. De hoofdonderzoeker geeft aan dat het antwoord fout is en dat er op de stadskaart verder gezocht moet worden. De hoofdonderzoeker weet nu het antwoord en mag niet meer mee zoeken. Wanneer het team op een fout spoor zit, dan mag de hoofdonderzoeker wel een kleine hint geven.
• Zodra je de opdracht van een kaart hebt opgelost, leg je de kaart af. De volgende kaart van de trekstapel heeft een volgende opdracht.
• Los nu de vier opdrachten van het introductiespel één voor één op.
• Jullie weten nu hoe je het spel moet spelen en zijn klaar voor alle andere misdaden!

Gebruik het vergrootglas als je bepaalde onderdelen van de stadskaart beter wilt bekijken.

Probeer nu om de eerste vijf scenarios na elkaar te spelen. Het aantal sterren op de misdaadkaart geeft de moeilijkheidsgraad van de misdaad aan.

Tips

• Je kunt velden markeren met muntstukken of speelstukken uit andere bordspellen om een beter overzicht van de misdaad te krijgen.
• Zoals bij de meeste coöperatieve spellen bestaat de kans dat enkele spelers de leiding nemen en het spel domineren. Zorg ervoor dat iedereen dezelfde kans krijgt om mee te werken aan het oplossen van de misdaden.

Micromacro voor gevorderden

Als jullie al enkele zaken snel hebben opgelost, dan raden we de variant voor gevorderden aan. Je neemt de onderzoekskaarten van een misdaad en leest alleen de startkaart. Probeer de zaak nu op te lossen ZONDER de andere onderzoekskaarten te gebruiken. Vaak bevat de tekst op de kaarten hints. Als je de kaarten niet bekijkt, verhoog je de moeilijkheidsgraad van het spel. Zodra jullie alles van de misdaad gezien hebben, kunnen jullie de hele misdaad in 1 keer oplossen. Als jullie twijfelen over een onderdeel of vast komen te zitten, dan kun je de kaarten bekijken tot het punt dat jullie vastzitten. Misschien krijg je zo een hint of ontdek je een vergissen in je theorie over de misdaad.

Alle zaken opgelost?

In de stadskaart zitten nog extra geheime puzzels verstopt om je nog even bezig te houden. Weet jij deze zaken ook op te lossen:

• Waarom wordt er bij de rivier een man in het water geduwd?
• Er is een baby vermist. Wat is er met de baby gebeurd?
• Bij de kroeg in het zuiden meldt een man bij de politie dat zijn tas gestolen is. Waar is zijn tas?

De antwoorden op deze vragen en andere verborgen puzzels kun je terugvinden op micromacro-game.com.  

Spelontwerp: Johannes Sich
Ontwikkeling: Hard Boiled Games, Johannes Sich, Daniel Goll, Tobias Jochinke
Grafische opmaak: Marco Terpstra
Grafisch ontwerp: Philip Behrend, Verso Endemann, Marcel Malchin
Nederlandse vertaling: Emmy Steenackers
Projectmanager: Jonny de Vries
Eindredactie: Elise Gielen

Voorbereiding van het spel

Leg de vier startkaarten onder elkaar in het midden van de tafel. Schud de 98 speelkaarten. In een spel met 3, 4 of 5 spelers krijgt iedere speler 6 kaarten. In een spel met 2 spelers krijgen beide spelers 7 kaarten. Speel je alleen, dan krijg je 8 kaarten. Kaarten worden op hand genomen. Leg de overgebleven speelkaarten in een gedekte trekstapel links van de startkaarten.

Spelverloop

Bepaal, nadat alle spelers hun kaarten bekeken hebben, de startspeler. Vanaf de startspeler wordt met de klok mee gespeeld. De speler die aan de beurt is moet minstens twee kaarten uit zijn hand spelen. Hij speelt deze kaarten op een stapel naar keuze, recht van de startkaarten. Een speler mag meer dan twee kaarten spelen, hij mag zelfs al zijn kaarten spelen. De kaarten worden één voor één gespeeld. De speler bepaalt zelf steeds op welke stapel hij een kaart speelt (volgens de regels voor kaarten spelen). De speler kan alle kaarten op dezelfde stapel spelen, of naar keuze op verschillende stapels.

Voorbeeld: Arno is aan de beurt. Hij speelt een kaart op de bovenste stijgende stapel, vervolgens twee kaarten op de andere stijgende stapel en als laatste een kaart op de onderste dalende stapel.

Aan het einde van zijn beurt, trekt de speler kaarten van de trekstapel totdat hij weer precies 6 kaarten (bij drie, vier of vijf spelers), 7 kaarten (bij twee spelers) of 8 kaarten (als je alleen speelt) in zijn hand heeft. Daarna is de volgende speler aan de beurt.

Voorbeeld: Nadat Arno vier kaarten gespeeld heeft, beëindigd hij zijn beurt door vier kaarten van de trekstapel te pakkenen deze op hand te nemen.

De achteruit truc!

Tijdens het spel worden de vier stapels onvermijdelijk groter, omdat er steeds meer kaarten op komen te liggen. De eerder beschreven regels voor kaarten spelen blijven van kracht, met één uitzondering: de speler die aan de beurt is heeft de mogelijkheid “achteruit” te spelen en wel met precies de waarde 10. Dit gaat als volgt:

• Op een stijgende stapel mag een speler, die aan de beurt is, een kaart leggen die precies 10 lager in waarde is.
  Voorbeeld: Normaal gesproken moet op deze stijgende stapel een kaart gespeeld worden die hoger is dan 47. Mike is aan de beurt. Hij heeft de 37 in zijn hand en mag deze kaart op de stapel spelen, omdat de kaart precies lager in waarde is.
• Op een dalende stapel mag een speler, die aan de beurt is, een kaart leggen die precies 10 hoger in waarde is.
  Voorbeeld: Normaal gesproken moet op deze dalende stapel een kaart gespeeld worden, die lager is dan 65. Julia is aan de beurt. Zij heeft de 75 in haar hand en mag deze kaart op de stapel spelen, omdat de kaart precies 10 hoger in waarde is.

Opmerking: Een speler mag tijdens zijn beurt meerdere malen de achteruit truc toepassen, zelfs op verschillende stapels. Een speler zou bijvoorbeeld eerst een kaart op de normale manier kunnen spelen, vervolgens de achteruit truc toepassen, dan weer twee kaarten op de normale manier spelen, dan opnieuw de achteruit truc toepassen, dan weer een kaart op de normale manier spelen, enzovoorts.

Wat besproken mag worden

Tijdens het spel mogen de spelers nooit naar de exacte waardes van de speelkaarten vragen of hun eigen kaarten prijsgeven. Het noemen van de waardes in je hand is strikt verboden! Daarbuiten is alle communicatie toegestaan, zoals bijvoorbeeld “speel alstublief niet op de onderste stapel” of “op deze stapel alleen nog een kleine sprong maken”.

Einde van het spel

Als de trekstapel op is wordt doorgespeeld zonder dat er nieuwe kaarten getrokken kunnen worden. Belangrijk: Vanaf dat moment hoeven de spelers tijdens hun beurt slecht één kaart (of als ze willen meerdere) te spelen. Als een speler vervolgens zijn laatste kaart gespeeld heeft, spelen de andere spelers zonder hem verder (hij wordt overgeslagen als hij aan de beurt zou zijn). Het spel eindigt direct als een speler aan het begin van zijn beurt niet meer het voorgeschreven minimum aantal kaarten kan spelen terwijl hij nog kaarten op hand heeft (dus twee kaarten als er nog kaarten in de trekstapel zitten of één kaart, als deze op is) of als alle kaarten gespeeld zijn.

Hoe goed waren de spelers? Als het spel afgelopen is, wordt geteld hoeveel kaarten in totaal niet gespeeld zijn, dat wil zeggen de overgebleven handkaarten van alle spelers plus eventuele overgebleven kaarten in de trekstapel. Een resultaat onde de 10 is fantastisch. Als alle 98 speelkaarten zijn, beheers je het basisspel – en kun je het de volgende keren moeilijker maken met de expertregels.

Voor experts

Alle beschreven regels gelden in deze variant. Alleen moet iedere speler nu 3 (in plaats van 2) kaarten per beurt spelen. Om het spel nog uitdagender te maken, kan ook nog het aantal handkaarten met 1 verlaagd worden. Bij drie, vier of vijf spelers dus maar 5, bij twee spelers naar 6 en als je alleen speelt naar 7.

Spelontwerp: Steffen Benndorf
Grafisch ontwerp: Oliver en Sandra Freudenreich
Nederlandse vertaling: Jeroen van der Valk
Eindredactie: Jeroen Hollander

Belangrijk! Lees de tekst op de voorwaardekaarten niet als je de kaarten in de hoesjes stopt.

Verwijder afhankelijk van het aantal spelers een aantal kaarten:

• 3 of 4 spelers: verwijder 1 witte steen zonder getal, 1 zwarte steen zonder getal en de steen met het getal 9 uit het spel.
• 5 spelers: gebruik alle kaarten.

Schud de kaarten en geef iedere speler (met steenzijde naar boven) een aantal kaarten: met 3 spelers krijgt ieder 4 kaarten, met 4 of 5 spelers krijgt ieder 3 kaarten. Leg je kaarten naast elkaar voor je op tafel, zodat de steenzijde zichtbaar is voor alle spelers. Jij mag de voorwaarden op de achterzijde van je kaarten bekijken, maar je mag die niet aan de andere spelers laten zien.

Belangrijk! Je mag de volgorde van je kaarten op tafel niet veranderen.

De oudste speler neemt de scorekaart en legt het scoreblokje op het “0”-veld. Deze speler verplaatst het scoreblokje elke beurt 1 veld vooruit.

Doel van het spel

Narabi is een cooperatief spel, waarin jullie moeten samenwerken om in zo min mogelijk beurten de stenen op numerieke volgorde te leggen (met de klok mee of tegen de klok in).

Belangrijk! Stenen zonder getal hebben geen invloed op de volgorde en mogen op elke positie in de volgorde liggen.

Spelverloop

De speler met de “0”-steen is de startspeler. Daarna zijn de spelers om beurten met de klok mee aan de beurt. In je beurt moet je 2 stenen van plaats wisselen: je moet daarbij altijd een steen van jezelf wisselen met een steen van een andere speler. Je mag nooit 2 stenen van jezelf omwisselen. Daarna wordt het scoreblokje 1 veld vooruit gezet en is de volgende speler aan de beurt.

Als een speler geen stenen kan omwisselen in zijn beurt, dan is het spel direct afgelopen en hebben alle spelers verloren. Verwijder de voorwaarde- en de steenkaarten uit de hoesjes, schud ze en maak je klaar voor een nieuw spel!

Belangrijke regels

• Je mag altijd de voorwaarden van je eigen kaarten bekijken, maar je mag die niet laten zien aan andere spelers of hardop zeggen wat deze zijn.
• Je mag vragen stellen, zoals “Mag ik deze steen met deze steen omwisselen?” Je mag dit soort vragen beantwoorden met “ja” of “nee”.
• Je mag met de andere spelers jullie tactiek bespreken (ook voor volgende beurten), zolang je maar niet de voorwaarden van de kaarten noemt. Het uiteindelijke besluit om stenen van plaats te wisselen wordt altijd genomen door de speler die aan de beurt is.
• Stenen zonder getal gelden voor de voorwaarden als stenen met het getal “0” (niet voor de volgorde van stenen!).

Gevorderde regels (optioneel)

Praten is niet toegestaan.

Als je een steen hebt gekregen, mag je deze niet direct terug wisselen naar zijn vorige positie.

Einde van het spel

Als alle stenen in numerieke volgorde liggen, is het spel afgelopen. De scorekaart geeft aan hoe goed jullie het hebben gedaan: hoe minder beurten jullie nodig hadden, hoe beter!

Als het jullie niet is gelukt binnen 24 beurten alle stenen op volgorde te leggen ( het scorefiche ligt op het laatste veld en moet doorschuiven), verliezen jullie het spel.

Spelontwerp: Daniel Fehr
Illustraties: Konstantin Zheludev